ဖူးဒို ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလး (Major Maung Gale)
ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလး ကို ၁၉၁၂ တြင္ဟသၤာတၿမိဳ႕ ၌ ေမြးဖြါးခဲ့ပါသည္။ မိဘမ်ားမွာ ဦးျမ ႏွင့္ အန္တီဂ်ယ္နီ ျဖစ္ၿပီး ပုဂံမင္း ႏွင့္မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္
စစ္သူႀကီးတစ္ဦး ျဖစ္ေသာ ဗိုလ္ေရႊဂဲ၏ျမစ္ ျဖစ္ပါသည္။ အသက္ ၂၅ ႏွစ္ခန္႔ တြင္္ စစ္ထဲသို႔၀င္ခဲ့ၿပီးေမၿမိဳ႕စစ္တကၠသိုလ္ တြင္ နည္းျပအျဖစ္တာ၀န္
ထမ္းေဆာင္ခဲ့သလို ကရင့္ရိုင္ဖယ္တပ္ရင္း အမွတ္(၂)တြင္လည္္း တာ၀န္ထမ္း ေဆာင္ခဲ့ ပါသည္။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ကို တိုက္ထုတ္ရာတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး
ကရင့္ေတာ္လွန္ ေရး စတင္ခဲ့ခ်ိန္တြင္ပဲခူးရိုး မ တြင္အေျချပဳ ပါ၀င္ခဲ့ပါသည္။ မိသားစုေရးက္ို ဂရုမစိုက္အားဘဲ ေတာ္လွန္ေရးခရီးၾကမ္းက ိုပဲခူးရိုးမ ႏွင့္
ဧရာ၀တီတိုင္း တြင္ (၂၅) ဆက္တိုက္ ျဖတ္သန္းခဲ့ပါသည္။ ရင္ၾကပ္ ႏွင့္ လိပ္ေခါင္းေရာဂါကိုအံတုလ်က္ရာသီဥတုၾကမ္းတမ္းေသာ ပဲခူးရိုးမတြင္ဆင္း
ရဲစြာ လူမ်ိဳးတြက္ အနစ္နာခံ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့သည့္ ေတာ္လွန္ေရးသူရဲ ေကာင္းတစ္ဦး ျဖစ္ပါ သည္။ ေတာ္လွန္ေရး အစိုးရ ဦးေန၀င္း လက္ထက္တြင္
ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလး ကိုရရိွရန္ သူ၏ ဇနီးနန္႔ေအး သန္႔ ႏွင့္ သားေထြး ခ်စ္ကိုကို တို႔ကို ဖမ္းဆီးၿပီး ေျမာင္းျမေထာင္ထဲတြင္ ဓါးစားခံအျဖစ္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္
ထားခဲ့ပါသည္။
KNU ဗဟိုေကာ္မတီ တစ္ဦးလည္းျဖစ္သူ ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးသည္ ဧရာ၀တီတုိုင္း၊ ငပုေတာ တြင္ရိွ စဥ္ စစ္အစိုးရ၏ ျဖတ္ေလးျဖတ္ ႏွင့္ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါ
သည္။ စစ္အစိုးရတပ္မွလည္းဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလး အဖြဲ႔ကို သဲႀကီးမဲႀကီး လိုက္လံဖမ္းဆီးပါသည္။ ငပုေတာ ေတာင္ကုန္း တြင္ တပ္အင္အားႏွင့္ အရပ္
သားမ်ားကို အဓမၼစုေဆာင္းၿပီး ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးကို၀ိုင္း၀န္း ၍ ပိုက္စိပ္တိုက္ရွာေသာ္လည္း ဗိုလ္မႈးေမာင္ ကေလးသည္ သီသီကေလးျဖင့္ အႀကိမ္
္ႀကိမ္လႊတ္ေျမာက္ခဲ့ပါသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ တပ္သားႏွင့္ အရပ္သားေရာၿပီး လက္ ျခင္းတြဲၿပီး ပိုက္စိပ္တိုက္ ေတာႏွင္းရွာေသာအခါ မွ အစာေရစာ
ျပတ္လပ္ေနေသာ ဗိုလ္မႈး ေမာင္ကေလးကို မိပါေတာ့သည္။ သူ႔ကိုဖမ္းဆီးေသာအခါ ေမၿမိဳ႕စစ္တကၠသိုလ္ တြင္ သင္ၾကားေပးခဲ့ရေသာ တပည့္မ်ားပါ
၀င္ခဲ့ပါသည္။ တပည့္မ်ားက-
“ ဗိုလ္ႀကီး လက္နက္ခ်ေၾကာင္းသာေျပာပါ။ က်န္တာေတြအဆင္ေျပေအာင ္ကြ်န္ေတာ္တာ ၀န္ ယူပါတယ္”
ဗိုလ္မူးေမာင္ကေလးသည္ KNU လမ္းစဥ္မူ၀ါဒမ်ားကို ရွင္းျပလွ်က္သူတို႔ေခၚရာသို႔လိုက္ သြားပါသည္။ ထိုစဥ္က ကဒက္ေခ်ာင္းေက်းရြာေခၚယခုရြာ
နံမည္ တာကြယ္လူ ( ဗမာနံမည္ တကြက္လူ)၊ ငပုေတာသို႔ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္လာပါသည္။ ရြာသို႔ေရာက္ေသာအခါ KNU အဖြဲ႔မွ အလင္း၀င္ခဲ့ေသာ
ဗိုလ္က်ားႏွင့္အဖြဲ႔အပါအ၀င္ ရြာသားမ်ားကို ေခၚယူၿပီးတာကြယ္လူဘုရားေက်ာင္းေအာက္တြင္စုဆည္းၿပီး ဗမာစစ္ဗိုလ္ မွစည္းရံုးေရးတရားမ်ားေဟာ
ၾကားခဲ့ပါ သည္။ သူစကားေျပာၿပီးေသာအခါ ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးကသူအား စကားေျပာခြင့္ေပးရန္ ခြင့္ေတာင္းပါသည္။စစ္အစိုးရတပ္မွ စစ္ဗိုလ္က-
“ အခု ဦးေမာင္ကေလး မွ စကားအနည္းငယ္ေျပာပါ့မယ္”
ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးမွထၿပီးဗမာလိုေျပာသည္မွာ-
“ ကြ်န္ေတာ္ ဦးေမာင္ကေလးမဟုတ္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္ ဟာ KNU ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္တစ္
ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ကို ဦးေမာင္ကေလး ဟုမေခၚပါႏွင့္။ ကြ်န္ေတာ့္ ကို
KNU ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္ ေမာင္ကေလး လို႔ဘဲေခၚပါ”
ထို႔ေနာက္ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးမွ ကရင္လိုဆက္ေျပာသည္မွာ-
“ကြ်န္ေတာ့္ကိုဖမ္းတဲ့ ဒီစစ္ဗိုလ္ဟာ တစ္ခ်ိန္က ေမၿမိဳ႕စစ္တကၠသိုလ္မွာ ကြ်န္ေတာ္သင္
ၾကားေပးခဲ့ရတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ တပည့္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစစ္ဗိုလ္က ကြ်န္ေတာ့္ကို အလင္း၀င္
ေၾကာင္းေျပာခိုင္းပါတယ္။ အဲဒီလိုေျပာရင္ က်န္တဲ့ကိစၥေတြအားလံုးအဆင္ေျပေအာင္ တာ
၀န္ယူေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္သူတို႔ကို ျပန္ေျပာတယ္ ေမာင္ကေလးဟာ လက္
နက္ခ်ျခင္းအလုပ္ကို တစ္သက္လံုးမလုပ္ဘူး။ ”
ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးသည္ အလင္း၀င္ခဲ့ေသာ ဗိုလ္က်ားကို ၾကည့္လွ်က္ေျပာသည္မွာ-
“ဗိုလ္က်ား- ငါ့ကိုမဖမ္းခင္ ဒီေနရာမွာ KNU ဗဟိုေကာ္မတီတစ္ဦးအေနျဖင့္ ငါစကားလာ
ေျပာခဲ့တယ္။ အခု ငါ့ကို ဖမ္းမိၿပီးဒီေနရာေရာက္လာတယ္။ ဖမ္းတဲ့ငါ့တပည့္ေတြက အ
လင္း၀င္ေၾကာင္းေျပာခိုင္းတယ္။ ငါ သူတို႔ကိုျပန္ေျပာတယ္၊ လက္နက္ခ်ၿပီး ငါ့လူမ်ိဳးေတြရဲ့
သိကၡာ၊ KNU သိကၡာ က်ေအာင္ ငါဘယ္ေတာ့မွမလုပ္ဘူး။ အခုလည္းမလုပ္ဘူး၊ ေနာင္
လည္းမလုပ္ဘူး။ သူတို႔ငါ့ကို သတ္လည္းသတ္ပါေစ။ ေမာင္ကေလးဟာ ဘယ္ေတာ့မွ
လက္နက္မခ်ဘူး။ ဇင္ေရာ္ဌက္ေတြဟာ ရာသီဥတုကိုလိုက္ၿပီး သူတို႔ေခါင္းေတြဟာ ျဖဴ
လိုက္ မဲလိုက္ျဖစ္တတ္တယ္။ ေမာင္ကေလးဟာ ဇင္ေရာ္မဟုတ္ဘူး။ အခု ေမာင္ကေလး
လက္နက္ခ်တာမဟုတ္ဘူး။ သူမ်ားဖမ္းမိသြားတာျဖစ္တယ္။ ေမာင္ကေလးဟာ သူ႕လူမ်ိဳး
ႏွင့္ KNU ၏ ယံုၾကည္ခ်က္မူအတိုင္း အေသခံမွာ ျဖစ္တယ္။ငါေျပာတာဟုတ္လားဗိုလ္က်ား”
ဗိုလ္က်ား ႏွင့္အဖြဲ႔သည္ ဘာမွ်မေျပာဘဲ စိတ္မေကာင္းစြာျဖင့္ ေအာက္သို႔စိုက္ၾကည့္ေနပါ သည္။
ထို႔ေနာက္ ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးကို ပုသိမ္ေထာင္သို႔ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားပါသည္။
ဖမ္းဆီးျခင္းခံရၿပီး ေရာဂါဖိဆီးမႈ႔ေၾကာင့္ ပုသိမ္ ေဆးရံုသို႔ ပို႔ေဆာင္ျခင္းခံရေသာ္လည္း ေဆးကုသ
ခြင့္ လံုး၀ မရရိွဘဲ ေဆးရံုကုတင္ျဖင့္တြဲလွ်က္ လက္ထိပ္ခတ္ထားျခင္းခံရပါ သည္။ ထိုခ်ိန္က ဗမာ့
တပ္မေတာ္မွ ဗိုလ္မႈးေမာင္လြင္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း၏ေစခိုင္းခ်က္ျဖင့္ ပုသိမ္ေဆးရံု သို႔ ရဟတ္ယာဥ္
ျဖင့္ေရာက္လာၿပီး သူ႔ဆရာ ဗိုလ္မႈး ေမာင္ကေလးကို လက္နက္ခ်ေၾကာင္း လက္မတ္ေရးထိုးရန္ နားခ်
ခဲ့ပါသည္။ လက္နက္္ခ် အလင္း၀င္ေၾကာင္း လက္မွတ္ေရးထိုးပါက စည္းစိမ္ဥစၥာ ရရိွႏိုင္ၿပီးေဆးကုသ
ေပးမည္ျဖစ္ ေၾကာင္းေျပာခဲ့ေသာ္လည္း သူရဲေကာင္း ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးက ျပန္လည္တံု႔ျပန္ခဲ့သည္
မွာ-
“ ေဟ့ေကာင္ေမာင္လြင္- မင္းတို႔ကို ငါသင္ေပးခဲ့တဲ့ စစ္ပညာထဲမွာ လက္နက္ခ်တာပါသ လား၊
ေမာင္ကေလးဟာ ဘယ္ေတာ့မွ လက္နက္ခ်တဲ့လူစားမဟုတ္ဘူး ”
ပန္းနာ ရင္ၾကပ္ ေရာဂါကို အလူးအလိမ့္ခံစားရသည္သာမက ကုတင္ ႏွင့္တြဲၿပီးလက္ထိပ္ ခတ္ ထားေသာ္
လည္းသူရဲေကာင္း ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလး၏ စိတ္ဓါတ္သည္ လံုး၀မရိုင္လဲခဲ့ပါ။ ဒိျပင္မဆံုးခင္ေဆးရံုကုတင္
ေပၚတြင္ လက္ထိပ္တန္းလန္းျဖင့္ေျပာခဲ့ေသာ စကားမ်ားသည္ ရာဇ၀င္တြင္မွတ္တမ္းတင္ေလာက္ေသာ
သူရဲေကာင္းတု႔ိ၏ စကားအျဖစ္ရွင္ သန္လွ်က္ရိွေနပါသည္။ ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးသည္ ပုသိမ္ေဆးရံု ၌ သူ႔
အား ေစာင့္ၾကပ္ေနေသာ ရဲေဘာ္မ်ားအား ဂ်ဳတ္ေတာင္းၿပီး လက္ထိတ္ျဖဳတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါသည္။
အေစာင့္ရဲေဘာ္မွ လိုက္ေလွ်ာေပးသျဖင့္ မိမိ၏ ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ကို သိေနေသာ ဗိုလ္မႈးေမာင္ကေလးသည္
ဆံပင္၊ မ်က္ခံုး အစရိွသည့္ ကိုယ္ခႏၶာရိွ အေမႊးမ်ား အားလံုးကို ရိတ္ ကာသူ၏ အျဖဴေရာင္ အက်ဥ္းသား
အကၤ် ီ ကို ျပန္၀တ္ခဲ့ ၿပီးအသက္ (၆၂) ႏွစ္အရြယ္၊ ေမလ ၁ရက္ ၁၉၇၄ တြင္ ပုသိမ္ေဆးရံု၌ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါ
သည္။
ဖူးဒို
စက္တင္ဘာ ၁၅ ရက္၊ ၂၀၁၀
karenunited မွ ျပန္လည္ကူးယူေဖၚျပအပ္ပါသည္။
